Dat meisje met die bril

Schermafbeelding 2017-03-09 om 15.20.32

Terwijl ik zo’n beetje scheel naar m’n scherm kijk en per zin m’n bril 3x op m’n neus moet drukken, besef ik dat dit weer het eerste bericht is sinds een paar weken. Of zeg maar gerust; een paar maanden.
Wait, wacht even. Zei je nou een bril?

Euh ja, dat zei ik. Sinds een paar uur loop ik rond met een bril op m’n neus en ik weet nog niet wat ik er van vind. Begin februari deed ik wat oogtesten bij de opticien. Of nouja, ik liet ze doen. Ik kreeg oogdruppels en liep de rest van de dag zo’n beetje blind te zijn. 2 Dagen daarna kwam ik terug omdat ik overgevoelig was voor licht en ontzettend last had van m’n ogen. Ik zag wazig en trok het daglicht onwijs slecht.
Dus daar ging ik weer. Testruimte in, schermpje aan, testbril op m’n hoofd. Kruisje op t scherm, rondje en pijltje op t scherm, nieuw glaasje in m’n modieuze testbril en nog eens het zelfde kruisje op het scherm.
Je begrijpt natuurlijk dat m’n spanningsboog voor dit soort dingen veel te klein is. Te lang stil zitten en te vaak het zelfde plaatje. Maar hey, 3 kwartier lang mocht ik met een testbril, inclusief 5 glaasjes per oog, in de openbare ruimte zitten. Joepie!

Na een half uur ging er een wereld voor me open. Ik kon zonder toegeknepen ogen naar buiten kijken, ik kon alles lezen zonder me daar teveel voor in te spannen. Heer-lijk!
Dus een week later kwam ik dan maar een montuurtje uitzoeken. Zwarte bril, ronde bril, vierkante bril, grote bril, kleine bril, nog eens een zwarte bril. Nee, allemaal niet. Nog een ronde bril, toch weer een vierkante bril, een lichte bril, nog een kleine bril. Euhh, nee nog steeds niet. Toch maar weer terug naar de eerste ronde. En daar was ie. Een heerlijk montuurtje van Nina&Max. Een bruintint aan de bovenkant, licht vervagend naar de onderkant.

Gister heb ik ‘m opgehaald en ik moet nog onwijs wennen. De switch tussen op en af doen is gigantisch. T is net of je in zo’n achtbaan bent geweest die 3x achter elkaar over de kop gaat en je dan even stil moet staan om je weer te oriënteren. Nouja, ik zit dus 10 keer per dag in zo’n achtbaan. Kotsen.
Geintje natuurlijk. Ik vind m heerlijk. Morgen eerst nog een fietstourtje naar de opticien meneer zodat die bril niet meer van m’n neus glijdt.
Vanaf nu ben ik: ‘Dat meisje met die bril’.

What do you think guys?

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *